آن قصر که جمشید در او جام گرفت        آهو بچه کرد و روبه آرام گرفت
بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر                دیدی که چگونه گور بهرام گرفت
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست                بی بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست
این سبزه که امروز تماشاگه ماست                 تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست
امروز ترا دسترس فردا نیست                          و اندیشه فردات بجز سودا نیست
ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست                           کاین باقی عمر را بها پیدا نیست
ای چرخ فلک خرابی از کینه تست                  بیدادگری شیوه دیرینه تست
ای خاک اگر سینه تو بشکافند                                بس گوهر قیمتی که در سینه تست
ایدل چو زمانه می‌کند غمناکت       ناگه برود ز تن روان پاکت
بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند          زان پیش که سبزه بردمد از خاکت
این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت                             چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت                                          روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت
بر چهره گل نسیم نوروز خوش است                                در صحن چمن روی دل‌افروز خوش است
از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست                    خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است                          گردنده فلک نیز بکاری بوده است
هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین آن                           مردمک چشم‌نگاری بوده است
پیش از من و تو لیل و نهاری بوده است                          گردنده فلک نیز بکاری بوده است
هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین آن                           مردمک چشم‌نگاری بوده است
دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار                                            بر پاره گلی لگد همی زد بسیار
و آن گل بزبان حال با او می‌گفت                                         من همچو تو بوده‌ام مرا نیکودار
در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش                                         دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش
ناگاه یکی کوزه برآورد خروش                                           کو کوزه‌گر و کوزه‌خر و کوزه فروش
از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن                                فردا که نیامده ست فریاد مکن
برنامده و گذشته بنیاد مکن                                           حالی خوش باش و عمر بر باد مکن